“EVERY DAY IS NOT YOUR DAY”

I used to drive from Panvel to HOCL Rasayani office with my friend, Mr R.B. Raikar.

On the way, we need to pass through a junction nearby a Hanuman Mandhir. On Saturdays there used to be huge rush there and on other days, there was no rush and almost empty.

I used to tell him, “If it is not your day, there will be no one with you, even if you are GOD

Advertisements

എന്റെ ബാല്യം

 

അമ്പലo ചുറ്റും

ആന മതിൽ,

പടിഞ്ഞാറേ ഗോപുരവും

കിഴക്കേ ഗോപുരവും

ബന്ധിക്കുന്ന ചുറ്റുമതിൽ,

നിറമാല സന്ധ്യകളിൽ

ലക്ഷദീപങ്ങൾ തെളിയും

ചുറ്റമ്പലം ചുറ്റും

ഓർമ്മകൾ .

ഇല്ലത്തെ മുത്തശ്ശനും

അമ്മാത്തെ മുത്തശ്ശനും

മിടുക്കൻ ഇളയതും

തങ്ക ഇളവർമയും

ഉണ്ണികൃഷ്ണനും

അനിയൻകുട്ടി

കുഞ്ഞനിയനും

അമ്മിണികുട്ടിയും

കുറ്റിപ്പറമ്പിലെ

ഗോപാലമേനോനും

കൊച്ചമ്മിണിയമ്മയും

കുട്ടേട്ടൻ,വിജയേട്ടൻ

ഗീതയും നംബീശനും

കിഴക്കേപട്ടത്തെ

തങ്കമണി ബ്രാമിണിയമ്മയും

ഉണ്ണിയേട്ടനെന്ന രാധാകൃഷ്ണനും

പടിഞ്ഞാറേ പട്ടത്തെ

വേണു നമ്പ്യാരും

പദ്മിനി ചേട്ടത്തിയമ്മയും

രജിതയും രൂപേഷും,

വിജയൻനമ്പ്യാരും

അംബിക, സ്വർണ്ണചേച്ചിമാരും

ദേവകി ബ്രാമിണിയമ്മയും

കൃഷ്‌ണൻകുട്ടി ചേട്ടനും

ചേച്ചിയും അച്ഛമ്മയും

ഞാനും വിജയനും

ഉണ്ണികൃഷ്ണനും അച്ഛനും

അകാലത്തിൽ മരിച്ചയെൻ

അമ്മതൻ ഓർമകളും,

എന്റെ ബാല്യം.

കടംതരാൻ ഇനി

കഥകൾ മാത്രം.

മറന്നേക്കൂ മനസ്സേ

ഒരു കനവുപോലെ

ആ കഴിഞ്ഞ നല്ല കാലം.

 

 

അമ്മ ഉറങ്ങുന്ന ഭൂമി

 

തൃശൂർ നിന്ന് എട്ടു കിലോമീറ്റർ ദൂരെ കാഞ്ഞാണി വാടാനപ്പിള്ളി റോഡിൽ അരിമ്പുർഎന്ന സ്ഥലത്തു വെളുത്തൂർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ആണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്.

എന്റെ അമ്മ അന്തിക്കാട് ഹൈ സ്കൂളിൽ അപ്പർ പ്രൈമറി വിഭാഗത്തിൽ മലയാളം ടീച്ചർ ആയിരുന്നു .

 

അരിമ്പ്യൂരിനെ മാറ്റുദേശം  എന്നും പറയുമായിരുന്നു. അന്ന് അന്തിക്കാട് ഹൈ സ്കൂളിൽ രണ്ടു കാർത്തിയയാനി ടീച്ചർമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു . ചെത്തുകാരുടെ മാർപാപ്പഎന്ന് വിശേഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സഖാവ് കെ.പി.പ്രഭാകരന്റെ ഭാര്യ ആയിരുന്നു കെ. ആർ . കാർത്തിയയാനി ടീച്ചർ. അതായതു പിൽക്കാലത്തു മന്ത്രിയൊക്കെ യായ സഖാവ്  കെ  . പി.രാജേന്ദ്രന്റെ ‘അമ്മ. അങ്ങനെ എന്റെ അമ്മയെ പെട്ടന്ന് അറിയാൻ മാറ്റുദേശത്തെ അമ്മായി എന്ന ഒരു വിളിപ്പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം എന്റെ വീട് നിന്നിരുന്ന വഴികളിലൂടെ ഞാൻ ഒന്ന് പോയി. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മാറ്റുദേശം മുഴുവൻ മാറിപോയിരുന്നു. അകാലത്തിൽ മരിച്ചു പോയ അമ്മയുടെ ഭൗതിക ശരീരം അടക്കംചെയ്ത ഭൂമിയിൽ ഒന്ന് പോകാനും അവിടെ അൽപനേരം നിശപ്തനായിനിൽക്കാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.

 

നാട് മുഴുവനും മാറിയിരുന്നു . എന്റെ വീട് നിന്നിരുന്ന സ്ഥലം എന്റെ ചേച്ചിക്ക് ഭാഗമായി അച്ഛൻ കൊടുത്തിരുന്നു. അച്ഛൻ മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവർ അത് വിറ്റിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവിടെ ഞങ്ങളുടെ 65 സെൻറ് ഭൂമി 8  പേർക്കായി മറിച്ചു  വിറ്റിരിക്കുന്നു. അവിടെ 8 പുതിയ കൊട്ടാരം പോലുള്ള വീടുകൾ ഉയർന്നിരിക്കിന്നു.

 

മതിലുകൾക്കു അപ്പുറത്തു നിൽക്കുന്ന വലിയ കൊട്ടാരം പോലുള്ള വീടിന്റെ താഴെ എന്റെ അമ്മ ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്നുണ്ടാകാം . അവിടെനിന്നു മടങ്ങുമ്പോൾ  ഒന്ന് മാത്രം ഓർത്തു. വേരുകൾ തേടി ഇനി വഴി വീണ്ടും വരികയില്ല.

ആനയും ഞാനും

രണ്ടറ്റം മുട്ടിക്കാൻ
നെട്ടോട്ടം ഓടുമ്പോൾ
പ്രതീക്ഷകൾ
മോഹങ്ങളായി.
നടക്കാത്ത
മോഹങ്ങൾ
പിന്നെ കോപമായി
കോമരം തുള്ളുമ്പോൾ
ആനയും പാപ്പനുംമായി
നമ്മൾ.
പാപ്പാന് ആനയെയും
ആനയ്ക്ക് പാപ്പാനെയും
പേടിയാണ്.
ആനചോറ് കുലചോറ്.

പൂരപ്പറമ്പിൽ
ആന വിരണ്ടാൽ
പൂരം പിന്നെ
പൊടിപൂരമായി.

കൈയിൽ നിൽക്കുംകാലം
ആന ഗജവീരൻ.
കൈവിട്ടാൽ
ആന കൊലയാന.

പേടി പാപ്പാനുമുണ്ട്,
ആനക്കും,
പൂരം കാണുന്ന
മാളോർക്കുമുണ്ട്

എത്ര പേരെ
കൊന്നാലും പിന്നെയും
ആനയുമുണ്ട്
പൂരവുമുണ്ട്.

എന്‍റെ മതം.

 

ഞാന്‍
തിരിഞ്ഞുനടന്നു
അടച്ചിട്ടവാതിലിലേക്കു
തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ,
പുറംവിളി
കേള്‍ക്കാതെ,
സ്നേഹിച്ചവരുടെ
കൊടിയമുഖങ്ങള്‍
കാണാതെ,
കുറ്റംപറച്ചില്‍
കേള്‍ക്കാതെ,
ഞാന്‍
തിരിഞ്ഞുനടന്നു.

പാണ്ഡവരെപോലെ
ചതിയില്‍,
ചൂതില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട
രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി
ധര്‍മ്മയുദ്ധം
ചെയ്യാന്‍
എന്റെ
കണ്ണനെ തേടാതെ
ഞാന്‍
തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

പിതാവിനോടും,
ആട്ടിന്‍തോലിട്ട
പുത്രനോടും
പരിഭവമില്ലാതെ,
എബ്രഹാമിനെപോലെ,
പൃഥ്വിയുടെ
മറുവശത്തേക്ക്
എന്റെ
ആട്ടിന്‍പറ്റങ്ങളുമായി
ഞാന്‍
തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

എന്റെ മതം,
എന്റെ കുലം,
എന്റെ രക്തം
ലോകം മുഴുവന്‍
പടരട്ടെ.

കവിതകള്‍

കവിതകള്‍
കടംകഥകള്‍ പോലെയാണ്
അര്‍ഹിക്കുന്നവന്
മാത്രം കാണാനാവുന്ന
കവിയുടെ ഹൃദയമാണ്,
പൊട്ടന്‍ കണ്ടാലും
കാണാത്ത,
അന്ധന്‍ ഉള്‍ക്കണ്ണ്കൊണ്ട്
കാണുന്ന മനോഹര

ശില്‍പങ്ങളാണ്.

Life

We all know we all will die.
I will die, you will die,
He and she all will die.
Who will say let us die today?
Every attempt is to prolong
the inevitable death.
In the process of delaying
the death we live our lives.

നമ്മുക്ക് അറിയാംനമ്മള്‍എല്ലാവരും മരിക്കും. ഞാന്‍ മരിക്കും. നിങ്ങള്‍ മരിക്കും. അവനും അവളും എല്ലാവരും മരിക്കും, എന്നാല്‍ ആരാണ്നമ്മുക്ക് ഇന്ന് മരിച്ചുകളയാമെന്ന് പറയുക. അങ്ങിനെ മരണത്തെ അതിജീവിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഈ ഓട്ടത്തില്‍ നമ്മള്‍ ജീവിതമെന്തെന്ന് അറിയുന്നു.